Sıfır İnananlı Tanrıça ile Isekai'yi Temizlemek - Sınıf Arkadaşları Arasındaki En Zayıf Büyücü

18 Mayıs 2020
Çeviri: deantrbl
Düzenleme: Residenttt
86 Görüntülenme
Bu bölümü 4 Kişi beğendi.
Cilt 3

Takatsuki Makoto Tekrar Kraliyet Şatosuna Gidiyor

“Peki o zaman Güneş Ülkesi’ne, Dağlık’a, gitme zamanı geldi.” (Makoto)

Bunu akşam herkese önerdim.

Zaten burada uzun süre kalmak için hiçbir sebep yoktu.

“Goblin olmadığı için mi?” (Lucy)

Lucy yüzümü dikizlerken bunu söylüyordu.

Yüzümü çevirdim.

“Burada çok az Ruh var ve bu benim eğitimime yardımcı olmuyor.” (Makoto)

Etrafta canavar olmaması da büyük bir faktördü.

Sıkıcıydı.

“Bana uyar.” (Aya)

Sa-san saçlarıyla uğraşırken bana katıldığını söyledi.

Sa-san tüm şövalyeleri yere sermişti, bu yüzden araları oldukça garipti.

Şehrin etrafında dolaşan devriye şövalyeleriyle sık sık karşılaşıyorduk.

“O zaman, bunu bildirmek için kaleye gitmek en iyisi.” (Fujiwara)

Fuji-yan beni uyardı.

Bu şekilde mi çalışıyordu?

“O zaman kraliyet şatosuna selamlarımı vereceğim.” (Chris)

Görünüşe göre Chris-san da geliyordu.

“Chris-sama, sana eşlik etmemi ister misin?” (Nina)

“Nina, sana '-sama' eklememeni söyledim. Hadi gidelim.” (Chris)

“Evet, Chris. O zaman hazırlanayım.” (Nina)

Hmm, Nina-san ve Chris-san her zamankinden daha iyi geçiniyorlardı.

Birkaç gün önceki tartışmalı atmosfer neydi?

Gitmek için hazırlandık ve Chris-san ve Nina-san'ın geri dönmesini beklemeye başladık.

◇◇

 “…Onlara Güneş Ülkesi'ne gideceğimizi söyledim ve onlar da bizimle birlikte bir akşam yemeği yemek istediklerini söylediler, bu yüzden bu gece Rozes Kalesi'ne gelmemizi istediler, bana verilen mesaj bu.” (Chris)

Chris-san, sorunlu bir ifadeyle geri döndü.

“Bizi durdurmaya mı çalışıyorlar…?” (Fujiwara)

Fuji-yan mırıldandı.

“Gitmek zorunda mıyız…?” (Makoto)

“Ma-ko-to.” (Lucy)

Lucy başını iki yana salladı.

Evet, zaten biliyordum.

Bu zorunlu bir olaydı.

“Çok lezzetli yemekler olacak mı?” (Aya)

Sa-san, herkesten farklı olarak bunu dört gözle bekliyor gibi görünüyordu.

“Su Ülkesi’nin kraliyet mutfağının üst düzeyde olduğu söyleniyor.” (Nina)

Ah, Nina-san da Sa-san ile beraberdi.

Yemek yemeyi seven kızlar.

Bütün bunlarla birlikte, bir kez daha Rozes Kalesi'ne gidecektik.

◇◇

“Aah, çok lezzetli~.” 

“Bunlar nefis yemekler!” 

Rozes kraliyet ailesinin yemeklerini hafife almıştım.

Çılgınca lezzetliydi.

Bir turistik bir ülkenin başkenti gibiydi.

Yemek çubuklarıyla kesebileceğim bir biftek, çizgili ton balığı kadar büyük bir bütün balıktan hazırlanan bir saşimi{1} tabağı.(ve soya sosuna benzer bir şey vardı!)

Yengeç, karides, sebze tempura{2} ve birçok taze salata.

Burada oldukça fazla Japon yemeklerine benzer yemekler olması beni rahatsız ediyordu.

…Hayır, bu muhtemelen bizim zevkimize uygun olarak yapıldı.

“Hey, Takatsuki-kun! Oradaki tatlı köşesi inanılmaz!” (Aya)

“Pekala! Hadi gidelim!” (Makoto)

Bu bir büfe, bu yüzden istediğimiz kadar alabilirdik ve Sa-san çok mutluydu.

Ben de öyleydim.

Dostum, geldiğimize sevindim.

“Makoto-san, nasıl? Rozes Kalesi'nin yemekleri zevkinize uygun mu?” 

Prens Leonard.

Kaba olmamak için kendimi durdurdum.

Arkada şarap yudumlayan Sa-san beni endişelendiriyordu.

Bir pot kırmamalıydı.

“İlk defa bu kadar lezzetli yemekler yedim.” (Makoto)

Bu bir övgü değildi, gerçekten öyle düşünüyordum.

“Bu akşam yemeği Nee-sama'dan yapmasını istediğim bir şeydi. Makoto-san ile bir kez daha konuşmak istedim.” (Leonard)

O ışıltılı gözlerle bana bakman beni utandırıyordu.

“Bana büyünü bir kez daha gösterebilir misin?” (Leonard)

“Hmm…tabi. O zaman, buraya gel.” (Makoto)

Prens için büyü gösterirken cimri olamazdım.

Kalenin bahçesindeki çeşmeye yaklaştık.

(Hmm, Su Büyüsü: [Hayvanların Dansı]!) (Makoto)

Çeşmenin suyunu kullanarak, deniz kızları, kuşlar, atlar ve diğer hayvan formlarını rastgele yaratıp dans ettiriyordum.

Su gösterisi gibiydi.

Parti mekanında müzikal performansı sergileyen insanlar enstrümanlarını çalmaya başladılar.

Birkaç Ruh vardı, ancak kraliyet kalesinin çeşmesinden beklendiği gibi, içinde mana bulunan iyi bir suydu.

Bana Su Tapınağı'nı hatırlatıyordu.

Şimdi aklıma gelmişti, burası teknik olarak Su Tapınaklarının baş tapınağıydı.

“V-Vay! Su büyüsüne bu ölçüde hakim olmak için ne kadar antrenman yapmak gerekiyor!” (Leonard)

Prens Leonard'ın bundan hoşlandığı anlaşılıyordu.

Rahatladım.

“Hey hey, Makoto, şu anda su büyüsü yeterliliğin nedir?” (Lucy)

Lucy bir yandan yanağımı şampanyayla dürtüyordu.

Omuzlarını açığa çıkaran kırmızı elbise ona yakışıyordu.

Böyle yerlere bile uyum sağlaması tam ona göreydi.

“150’den fazla.” (Makoto)

Ona fısıldadım.

Ruh Kitabı değişikliği yasalara aykırıydı, bu yüzden yüksek sesle söyleyemezdim.

Su Büyüsü Uzmanlığımın resmi sayısı 99'du.

Lucy düşük sesle ‘haa!’ diye bir ses çıkardı.

“B-Benim hala 30…” (Lucy)

“Hayır, ilk zamanlar 10 bile değildi.” (Makoto)

Geliştin.

Görünüşe göre Yeterlilik zayıf Büyü Becerisi ile daha hızlı artma eğilimindeydi.

Yeterliliği arttırmak için büyü kullanma sıklığını arttırmak gerekiyordu.

Ancak Hükümdar Büyücüsü olan Lucy gibi biri olduğunda sadece 1 büyü kullanmak zaten zordu.

Çünkü her seferinde şaşırtıcı miktarda manayı kontrol etmek zorundaydı.

Bu noktada, benim gibi acınası mana miktarına sahip Büyücü Çırağı olan biri, kolayca... kendimi söylemek beni üzüyordu.

“Makoto-san! Bana büyü öğretebilir misin?!” (Leonard)

Prens Leonard bana kocaman gözlerle bakıyordu.

Ah, bu beklenmedik bir şeydi.

[Prens Leonard'ın talebini kabul edecek misin?]

Evet

Hayır ←

Seçimlerden bu yana uzun süre geçmişti.

Ne yapmalıyım…

[Evet]'i seçersem bir süre Horun'da kalmam gerekecekti.

[Hayır]’ı seçersem… ilk olarak, Prens'in talebini reddetmek uygun muydu?

Prens Leonard'dan nefret etmiyordum.

Sevimliydi ve bana hayran olduğunu söyleyebilirdim.

Sadece ablası Sofia korkutucuydu.

Ben bunu düşünürken…

“Leo, ne yapıyorsun?” 

Arkadan canlandırıcı bir ses geldi.

◇◇

 -Prenses Sofia’nın Bakış Açısı-

Bu akşamki yemeği Leo'nun isteği üzerine ayarlamıştım.

Ama Takatsuki Makoto'nun bunu hak edecek kadar cazibesi olup olmadığını anlayamıyordum.

O sadece su büyüsünü düzgün bir şekilde kullanabilen bir büyücüydü.

Eğer bu kadar ise bu ülkede bir sürü bundan vardı.

“Öyle değil, Nee-sama! Makoto-san’ın su büyüsünün hassas kontrolünü göremiyor musun?! Hayattalarmış gibi hareket ediyorlar!” (Leonard)

Leo tutkuyla konuşuyordu, ama… haydi bakalım.

Böyle bir şey, Büyük İblis Efendisi’nin boyun eğdirilmesinde yararlı olur muydu?

Bu sadece gösteriye hizmet ediyordu.

Öyle olsa bile, gözümün üzerinde olduğu paralel dünyanın kahraman adayları ülkeyi terk etmişti.

Bu bağlamda, benim gafımdı.

Diğer dünyalı insanlar Tanrılara karşı düşük dini inanca sahipti.

Bunu fark etmeden bu ülkenin kurallarını onlara zorlamak bir hataydı.

Bu noktada, Güneş Ülkesi’nden Prenses Noel bunu iyi yapıyordu.

Onlara para, toprak ve hatta hayran sağlıyordu.

“Sofia, Işık Kahramanı’nı güzelliğin ile Rozes'e geri getireceksin!” 

Annem, Işık Kahramanı’n ilgisini çekmek için garip bir söylenti bile yaydı.

Bunun anlamsız olacağından emindim…

İlk olarak rakibim, Gökleri Aydınlatan Prenses olarak adlandırılan Işık Kahini <Amaterasu>, Prenses Noel idi. 

Buna karşı kazanmamın bir yolu yoktu.

Amanın. Görünüşe göre Leonard Takatsuki Makoto ile konuşuyordu.

Umarım kafasına garip bir şey sokmaz.

“Nee-sama! Makoto-san'a bana büyü öğretip öğretemeyeceğini soruyorum!” (Leonard)

“İyi akşamlar Prenses Sofia.” (Makoto)

Leo'nun geniş bir gülümsemesi vardı ve Takatsuki Makoto rahatsız bir gülümsemeye sahipti.

“Leo, o bir maceracı. Mantıksız şeyler istememelisin.” (Sofia)

Bir maceracıdan büyü öğrenmek isteyen bir prens mi?

Dahası, bu adam bir büyücü çırağıydı.

Tam olarak ne düşünüyordu…?

“Prens Leonard, büyü öğrenmek istiyorsanız benden daha iyi bir sürü büyücü olmalı.” (Makoto)

Bu, kendi yerini bildiğini gösteren iyi bir cevaptı, Takatsuki Makoto.

“Leo, daha sonra kraliyet kalesinin Yüksek Rütbeli Büyücüsü'ne gidelim.” (Sofia)

Üstün Rütbe Büyücümüzün bile olmaması, ülkemizin üzücü kısmıydı.

“Öyle değil, Nee-sama! Makoto-san’ın su büyüsü bir sanat. Diğer insanlardan farklı.” (Leonard)

“Hayır, abartıyorsunuz.” (Makoto)

“Leo… Canavarları ve iblisleri sanatla yenemezsin.” (Sofia)

Bunun nesi vardı? Takatsuki Makoto ve ben Leo'yu ikna etmek için iş birliği yapıyor gibiydik.

Onu nasıl sakinleştireceğimi düşünürken…

“Bildiri var! Şehirde canavarlar ortaya çıktı!” 

Partiyi durduran yüksek bir ses mekanda yankılandı.


Çevirmen Notu

{1} Saşimi: Bir Japon mutfağı yemeği. İnce dilimlenmiş, çoğunlukla deniz mahsulü çiğ et ile yapılır.

{2} Tempura: Deniz mahsullerinden yapılan Japon yemeği.

Lütfen okuduğunuz bölüme yorum yapmayı unutmayınız. Unutmayın ki yaptığınız her yorum çevirmenleri cesaretlendirir ve mutlu eder. İyi okumalar.
Yorum Yap
Üyelik girişi yapmalısınız. Üye girişi yapmak için tıklayın.
Yorumlar
Nefret5335 (7 puan) Üye
2020-05-20 08:02:21
Şupheleniyorum hikayede 2 defa kiz gibi sirin dendi acaba makoto fuji arkayi kolla
DeliDana (2012 puan) Üye
2020-05-18 19:48:32
emeğiniz için teşekkürler.
MhmtSnmz (114 puan) Üye
2020-05-18 14:23:36
Teşekkürler